Nieuwsbrief This is Our Househttps://www.thisisourhouse.nl/wp-content/uploads/2016/07/Banner-nieuwsbrief-TIOH.png / 1100 / 150 /

Als er een mainstage voor dancefotografie is, dan is hij de onbetwiste headliner. Sterker: in de slipstream van het wereldwijde EDM-circus is Rutger Geerling zelf een ster geworden. Zijn eerste fotoboek ‘This Is My Church’, dat verschijnt tijdens het Amsterdam Dance Event, toont waarom. We spraken een gezegende 'Rudgr.com', die voor ons alvast zijn favoriete beelden selecteerde en becommentarieerde van de vele Brabantse dj-sterren die het imposante boek bevolken.

 

Van een mafkees-dj als Steve Aoki kennen we de taferelen wel, fotograaf Rutger Geerling heeft ze vaak genoeg vastgelegd. Partyfanaten die spandoeken omhoog houden met daarop de uitnodiging om bekogeld te worden met het niet-muzikale handelsmerk van de Amerikaanse headliner: taart.

Maar bordjes in de lucht voor hem? Geerling kan het soms nog steeds niet geloven, het gesmeek van publiek om zichzelf terug te vinden in de likes-aanzuigende kolommen op Facebook en Instagram. ‘Rutger, Shoot Me!’.

‘Ik weet dat het on-Nederlands is om te zeggen dat je de beste bent’

Toch is het sinds enkele jaren realiteit voor de Rotterdammer. Als er een mainstage voor dance-fotografie is, dan is hij de onbetwiste headliner. Zelf vindt hij dat overigens ook.

“Ik weet dat het on-Nederlands is om zoiets te zeggen. Maar er is echt niemand anders die al jaren de vaste fotograaf is voor 2 van de 3 grootste spelers onder de dance-evenementen.”

Hij doelt op Ultra Music Festival (UMF) en Tomorrowland, waar hij wereldwijd voor schiet. UMF alleen al telt edities in zo’n 20 landen. Insomniac (van Electric Daisy Carnival in Las Vegas), de derde hoofdrolspeler, wil hem trouwens ook. “Maar dat ligt gevoelig qua concurrentie, dus dat houd ik af.”

FOTO: TIËSTO (BREDA) – INNERCITY, AMSTERDAM 2003

Tiesto Innercity 2003

“Zo lang geleden al weer, maar een bijzonder feest voor Tijs. In 1999 was ik er ook bij toen hij daar zijn grote doorbraak had. Toen rookte hij nog en schoot ik hem gewoon nog met sigaret in zijn hand. Hier heeft hij een plaat vast. Ik mis dat vinyl wel een beetje. Het is als dj-gereedschap mooi materiaal om vast te leggen. Ik loop ook nog steeds heel voorzichtig over podia, bang dat de naald overslaat.” Over Tiësto: “Echt een uitbundig artiest om te fotograferen. De laatste jaren is dat alleen maar sterker geworden. Hij heeft denk ik zoiets van: ik heb alles al gedaan, vaak als eerste, nu doe ik alles puur voor de fun. Hij heeft een groot respect afgedwongen onder collega’s.”

 

60.000 likes

Ook op social gaat ‘Rudgr’ of ‘Rudgr.com’, zoals hij zich daar in lijn van zijn website noemt, sky high. Op Facebook heeft hij tegen de 60.000 volgers, op Instagram 20.000. “Natuurlijk kietelt dat je, om zelf zo positief in de belangstelling te staan. Het is zelfs een beetje verslavend.”

De parallel met de ster-dj is haast compleet. Hij vliegt – niet zelden in een privéjet aan de zijde van een van zijn sujets – de halve aardbol over. Verblijft in de meest luxe hotels of resorts en staat op de allergrootste feesten en festivals. Als hij er niet in een luchtballon of helikopter boven hangt, that is.

Maar waar de top-dj’s zich doordeweeks veelal terugtrekken in hun studio’s, zo bekeert Geerling zich tot de rol van huisvader. Met tussen het brengen naar en halen van school natuurlijk ook edel studiowerk: het selecteren en bewerken van de oogst van weer een wicked weekend.

Zijn agenda loopt inmiddels vol tot eind 2016, met opties tot ver daarna. De sneeuw en de zee heeft hij inmiddels moeten ‘parkeren’. “Anders zie ik mijn gezin helemaal niet meer.” Geerling maakte tot voor kort ook de meest prachtige foto’s van snowboarden en de onderwaterwereld, voor vooraanstaande magazines als National Geographic.

FOTO: SANDER VAN DOORN (EINDHOVEN, MIDDEN), FIREBEATZ e.a. – WISH OUTDOOR MEXICO, 2015

Sander van Doorn - WiSH Mexico

“De eerste buitenlandse editie van Wish Outdoor uit Beek en Donk, en die Mexicanen gingen he-le-maal los toen er een gat in het programma opgevuld moest worden doordat de dames van Nervo te laat waren. Met een sombrero uit het publiek en Sander die van het podium sprong werd het een groot gekkenhuis.” Over Sander van Doorn: “Zo’n jongen die ik maar heel af en toe in Nederland zie en veel vaker erbuiten. Een echte Brabantse levensgenieter. Probeert mij na een optreden altijd nog mee te krijgen voor een drankje of feestje. Maar omdat ik dan zo’n 10 uur op mijn benen heb gestaan, haak ik meestal af.”

Skateboarden

Het begon rond 1991 met skateboard-fotografie, in zijn thuisstad. Analoog uiteraard. Skaten ging hem niet zo goed af, goeie ‘rijders’ schieten des te beter. Snowboard-fotografie was een logisch vervolg. In beide scenes haalde hij diverse magazines en verdiende een aardige cent bij. Als student administratie overigens, want als fotograaf is hij ongeschoold.

Toen kwam de dance opzetten, met Rotterdam als hardcore-mekka. Schietend voor magazines als Strobe, organisaties als ID&T en Q-dance en grote dance-sponsorende merken groeide hij mee met het wereldje. Een vroege switch naar digitaal en meeliften met de eerste Nederlandse dj-wereldsterren (Tiësto, Armin) bracht hem meer massa. En kassa, hij kon ervan leven.

Maar de grote internationale doorbraak kwam in 2012. “Toen ben ik mezelf wat meer te gaan verkopen, net als een artiest. Veel Amerikaanse collega’s, zoals Rukes, waren daar al eerder mee begonnen.” Het werkte. In sneltreinvaart schoot hij door de grens van 10.000 likes op Facebook.

Release ‘This Is My Church’ op ADE

Nu dus een boek, ‘This Is My Church’. Gelanceerd met een eigen feest met top-dj’s tijdens het Amsterdam Dance Event (ADE), het grootste dancefestival ter wereld.

Het boek krijgt alle aandacht, want van de voor ADE verwachte ‘tweede Nederlandse danceboekengolf’ (na Mary Go Wild en Dutch Dance in 2013), blijft alleen dat van hem over. ‘Release II’ van Gert van Veen, de vervolggeschiedenis van ID&T, en ‘Dutch DJ’s’ (foto’s en interviews door Anthony Donner met het halve Nederlandse dance-keurkorps) zijn beide uitgesteld. Alleen Kluun blijft over, met een roman dan: ‘DJ’.

In ‘This Is My Church’ – verwijzend naar zijn ‘heilige’ werkplek en het dance-anthem ‘Insomnia’ van Faithless – is met zo’n 18.000 (Engelse) woorden overigens ook genoeg te lezen. Schrijversduo Arne van Terphoven en Pascal Vugts verzorgden interviews met vele van de gefotografeerde ster-dj’s. Af en toe iets teveel veren in de kont van de ‘housefotograaf’, maar ook veel prachtige anekdotes.

FOTO: FEDDE LE GRAND (TILBURG) – IBIZA, 2012

Fedde Le Grand

“Soms vlieg ik gewoon met dj’s mee, zoals hier met Fedde vanaf Antwerpen. Een privé-vliegtuig is krap maar zo relaxed. Je rijdt je auto zo het vliegveld op en parkeert naast de hangar. En andersom ben je na landing binnen 10 minuten weer weg.” Over Fedde Le Grand: “Een erg aardige gast, maar een van de moeilijkste om te fotograferen tijdens optredens. Hij is dan zo geconcentreerd, dat je nauwelijks contact met hem krijgt.”

Martin Garrix

Bij die plaat van het supertrio Afrojack-David Guetta-Nicky Romero op Tomorrowland, bijvoorbeeld. “Ik was al blij dat ik deze unieke gelegenheidsformatie kon schieten én in het boek mocht plaatsen, want de enige ster-dj die moeilijk te strikken was voor dit boek was Guetta. Ik ken hem zelf niet goed en hij wordt goed afgeschermd, dus moest ik door lagen van managers heen alvorens het kon.”

De foto kreeg nog meer betekenis toen ze Martin Garrix interviewden. “Hij vertelde dat hij daar in België als 17-jarige fan in het publiek stond en het trio zijn track ‘Animals’ draaide. Een sleutelmoment, want het werd zijn doorbraak. Snel daarna zou hij zelf op de Tomorrowland-mainstage staan.”

Maar het zijn toch vooral de foto’s die indruk maken. Al die magische momenten op de podia en dansvloeren. Van spectaculaire overviews met vuurwerk en lasers boven de hoofden van tienduizenden op Ultra, kleine onderonsjes tussen artiesten backstage, tot extatische impressies van al die kleurrijke partylovers.

Omdat Geerling er al zo vroeg bij was, vertelt ‘TIMC’ zo op een geheel nieuwe manier het fantastische verhaal van hoe dance de wereld veroverde. De Nederlandse armada voorop, met opvallend veel Brabantse hoofdrollen.

FOTO: HARDWELL (BREDA) – DANCE4LIFE, CONCERTGEBOUW AMSTERDAM, 2014

Hardwell

“Een mooi, dubbel moment tijdens het benefiet-evenement waar ik ook al heel lang voor werk. Hardwell, de ster-dj, maar in een on-alledaagse setting. Met heel ander publiek om hem heen en die wat vreemde belichting.” Over Hardwell: “Een ADHD’er, werkt veel te hard eigenlijk. Daarom soms ook zo moeilijk te pakken te krijgen. Maar als je dan contact hebt, is het zo’n aardige gast, net als bijna alle grote jongens trouwens. Voor het interview hebben we bijna anderhalf uur bij hem thuis in Breda zitten praten.”

 

 ‘This Is My Church’ van Rutger Geerlling verschijnt 16 oktober via Mary Go Wild. Het boek is online al te bestellen.

ADEFedde Le GrandHardwellRudgrRutger GeerlingSander van DoornTiësto
Mark van Bergen | @markvanbergen

Gezegende oprichter/hoofdredacteur, die al sinds 2002 professioneel mag schrijven over elektronische dansmuziek en de partyscene. Interviewde daarbinnen vele groten en kleinen der aarde. Doceert over de dance-industrie op Fontys ACI en schrijft, als er tijd over is, nog boeken ook. Zijn debuut 'Dutch Dance' (2013), over 25 jaar dance in Nederland, werd bekroond met de Pop Media Prijs en kreeg in 2018 een internationale opvolger. Daarnaast schreef Mark (mee aan) boeken over Extrema, Awakenings en Thunderdome.

MELD JE AAN VOOR DE NIEUWSBRIEF.
ALS EERSTE OP DE HOOGTE. THE PARTY IS HERE!

* Verplicht veld