https://www.thisisourhouse.nl/wp-content/uploads/2018/11/WP18-TIOH-GIF.gif / 1100 / 150 /

Dit najaar is het 30 jaar geleden dat housemuziek (en daarmee dance) doorbrak in Nederland. Ook op Amsterdam Dance Event werd daar afgelopen week uitgebreid bij stilgestaan. Onder andere via het panel ‘The Record Bag of 30 years of Dance’, waarin dj-pioniers Dimitri, Isis, Ben Liebrand en Robin Albers 3 key-tracks presenteerden en daarover vertelden (foto boven). Het betreft niet de allerbeste tracks ooit gemaakt, maar 3 releases die inspirerend, invloedrijk of anderszins bijzonder voor hen waren. Onze hoofdredacteur Mark van Bergen mocht het panel, als schrijver van het (ADE-) boek over 30 jaar dance, leiden. Op veler verzoek bundelen we alle key tracks uit het panel op deze plek, zodat alle geïnteresseerden ze in zijn geheel (terug) kunnen luisteren. 

 

Dimitri

Dj/producer Dimitri (Kneppers) begon als hiphop-dj en brak door in de vroege Amsterdamse houseclub RoXY. Hij groeide uit tot de eerste echte headliner van Nederland. Samen met Eric Nouhan richtte hij het label B.e.S.T. op (Beautiful Soul Techno). Hij was de eerste Nederlandse dj met een residentie in de VS (club Twilo, New York) en heeft al zo’n 30 jaar warme banden met Detroit-technoproducers als Derrick May en Carl Craig. Na een reeks tegenslagen is hij anno 2018 weer helemaal terug aan het front als dj én producer.

 

Donna Summer – I Feel Love (Patrick Cowley Remix)

“Een van de eerste platen die ik ooit kocht, in 1982. Het is tevens de enige track die ik nog steeds draai. Uniek voor een nummer dat 40 jaar oud is. Niet voor niks dat dit de ‘song for the future’ werd genoemd. Het was zijn tijd ver vooruit.”

Dave Angel – Airborne (Carl Craig’s Drums Sucks remix)

“Airborne is een typische Dimitri-track van de 90s. Ik heb deze zeker een jaar gedraaid voordat ie uitkwam. Het was destijds een unieke plaat. Zoveel spanning en energie zonder een enkele beat of drum.”

Dimitri & Eric Nouhan – Folkloric Acid 

“Dit was een experiment, Eric en ik hebben het gemaakt in een heel gekke bui. Het is een blend van verschillende folkloristische stijlen, van zigeunermuziek tot soca. Heel trippy. In minimal geloofden we destijds niet als het om onze eigen muziek ging. Het moest maximal zijn. Hoe meer melodieën, hoe beter.”


DJ Isis

Isis van der Wel (DJ Isis en voorheen bekend als 100% Isis) raakte op jonge leeftijd (12) bevangen door het housevirus. Zo had ze een prominente rol in de vroege housedocumentaire ‘House? Gewoon uit je dak!‘ van de VARA (1992). DJ Isis werd een van de eerste vrouwelijk headliners van Nederland en draaide onder meer veelvuldig in de RoXY. Later werd ze onder meer Nachtburgemeester van Amsterdam en werkte ze enige tijd als creatieve kracht achter Extrema’s Mandala Festival. Anno 2018 is ze nog volop aan het draaien en produceren.

 

Sueño Latino – Sueño Latino (Derrick May remix)

“Een prachtige remix van deze Italiaanse act van begin jaren ’90. Alsof de hemelpoorten opengaan. Als je verder teruggaat in de tijd kom je uit bij ‘E2-E4‘ van Manuel Göttsching, een prachtig, meditatief nummer uit begin jaren ’80. Een track zonder kicks, die bijna een uur duurt. Op de achterkant heeft May overigens ook een beatloze versie gemaakt.”

Psychick Warriors ov Gaia – Beyond

“Een heel mooi, hypnotiserend nummer, van producers uit Tilburg. Tijdloos, zeker voor de periode waarin hij geproduceerd is: ook begin jaren ’90. Eén van Nederlands beste techno-tracks. Echt een ondergeschoven kindje in de Nederlandse dancegeschiedenis.”

Alec Empire – SuEcide EP

“Later is deze producer een compleet andere, alternatieve richting opgegaan, met Atari Teenage Riot. Maar begin jaren ’90 heeft hij ook behoorlijk wat techno geproduceerd. Deze track valt op door zijn breakbeats en gitaarriffs. Tiësto raakte er later hoorbaar door geïnspireerd toen hij ‘Lethal Industry’ maakte.”


Ben Liebrand

Met zijn debuutshow ‘In The Mix’ (Veronica) tekende Ben Liebrand in 1983 voor het allereerste radioprogramma waarin non-stop dansmuziek te horen was. Hiermee, maar zeker ook met zijn grandmixes en minimixen, inspireerde hij een groot aantal (latere house-)dj’s. Ook Armin van Buuren geldt als een groot fan van Liebrand. Met zijn A State Of Trance borduurde Van Buuren voort op de radiotraditie, maar dan in een nieuw, online jasje. Anno 2018 is Ben Liebrand actief als classics-dj, brengt hij met regelmaat compilatie-cd’s uit en maakt hij 3D-animaties.

 

Donna Summer – I Feel Love (original 12 inch version)

“Het was dit nummer dat er, tussen alle ‘soul’ van dat moment, voor mij ineens uit sprong. Oorspronkelijk de B-kant van ‘Can’t We Just Sit Down (and Talk It Over)’. Waar Kraftwerk en Jean Michel Jarre al mijn interesse voor elektronische muziek hadden gewekt, bracht Giorgio Moroder die elektronische sounds helemaal naar de dansvloer.”

Gino Soccio – Dancer

“Een absolute pionier in de dansmuziek, die compleet ontmoedigd werd door de opkomst van de ‘Disco Sucks’- en ‘Disco Is Dead’-beweging in Noord-Amerika in 1979. Soccio keerde de hele muziek industrie gedesillusioneerd de rug toe. Had hij in die periode in Europa gezeten dan had hij waarschijnlijk nu nog muziek gemaakt.”

Cerrone – Supernature

“Deze sequencer-gebaseerde track is zeker een van de vroege voorbeelden van Electronic Dance Music. ‘Supernature’, evenals Moroder’s productie van ‘I Feel Love’, inspireerde producers over de hele planeet. Enerzijds om zich richting house te ontwikkelen, vanuit de ritmes en baslijnen. En anderzijds in de richting van trance, op basis van de langgerekte, zwevende vocalen.”


Robin Albers

Radio vormt ook voor Robin Albers een belangrijke bouwsteen voor zijn carrière. Met ‘For Those Who Like To Groove’ zorgde hij in 1991 immers voor het eerste houseprogramma op de nationale radio. Jarenlang vormde de show voor vele partypeople de perfecte opmaat voor hun zaterdagnacht. Toch is het voor het grootste publiek niet deze radioshow, maar een househit die hem de meeste bekendheid gaf: ‘Plastic Dreams’. Voor velen geldt de track uit 1992 zelfs als het beste housenummer ooit gemaakt. Met recht nam Albers het dan ook op in zijn persoonlijke selectie:

 

Jaydee – Plastic Dreams

“Mijn blueprint waarin de muzikale herinnering uit mijn jeugd is vertegenwoordigd. Mijn vader voedde mij daarin volop met muziek. ‘Plastic Dreams’ is mijn visitekaartje dat ik elke keer met trots uitdeel. Kenners herkennen Santana, Jimmy Smith en Booker T.”

Underworld – Mmm Skyscraper I Love You

“Een echt producersteam en een band met muzikanten, die al sinds het begin de toon aangeven. Veel Underworld-producties zijn van een hoog kwaliteitsgehalte, waarbij de ene hit na de andere uit hun koker kwam. Maar waar iedereen kiest voor ‘Born Slippy’ als ultieme hit, kies ik voor deze. Tekstueel een onder invloed gemaakte tekst, zonder twijfel. De track mixt het beste van  afro, house, trance, tribal, progressive en tech.”

Quincy Jones – Stuff Like That

“Mijn absolute nummer één. Deze man verdient het vereeuwigd te worden in de eeuwige muziekvlam. Jones vertegenwoordigt de holy music grail. Hij is de producer die me inspireerde met zijn silky, volle producties. Ik heb zijn producties geanalyseerd en mede door hem klinkt ‘Plastic Dreams’ zelfs nu nog zo dik. Quincy Jones is voor mij de Mozart, Bach en Beethoven van de moderne dansmuziek.”


30 jaar dance

Meer over 30 jaar dance in Nederland vind je in onze serie.

 

30 jaar danceADE 2018Dimitri
Mark van Bergen | @markvanbergen

Gezegende oprichter/hoofdredacteur, die al sinds 2002 professioneel mag schrijven over elektronische dansmuziek en de partyscene. Interviewde daarbinnen vele groten en kleinen der aarde. Doceert over de dance-industrie op Fontys ACI en schrijft, als er tijd over is, nog boeken ook. Zijn debuut 'Dutch Dance' (2013), over 25 jaar dance in Nederland, werd bekroond met de Pop Media Prijs en kreeg in 2018 een internationale opvolger. Daarnaast schreef Mark (mee aan) boeken over Extrema, Awakenings en Thunderdome.

MELD JE AAN VOOR DE NIEUWSBRIEF.
ALS EERSTE OP DE HOOGTE. THE PARTY IS HERE!

* Verplicht veld